www.lasithi-holidays.net

The sunny site of Crete

Home
Terug naar overzicht
De Psychrogrot was een van de meest belangrijke cultplekken ten tijde van Minoisch Kreta. Het gebruik van grotten als plek van verering en aanbidding was in die tijd een van de basis kenmerken van het geloof van de oude Kretenzers. Deze verheerlijking en verering is iets wat waarschijnlijk voor het eerst opdook tijdens de Vroege Minoische periode (2800-2300 v. Chr.) – hoewel sporen van een vroegere bewoning in de voorkamer van de grot iets anders suggereren. De belangrijkste vondsten dateren echter uit de Midden Minoische periode(1800 v. Chr.) en (omdat het schijnbaar door de eeuwen heen in gebruik is gebleven als cultplek) uit de Geometrische- (8e eeuw v. Chr.) en de Oostelijke-Archaïsche periode (7e-6e eeuw v. Chr.) Pelgrims kwamen uit alle windstreken van het land hiernaartoe om hun godheid eer te bewijzen en de, gevonden, offerandes bestonden o.a uit dierenfiguren, dubbele aksen, koperen gereedschap idolen, afbeeldingen van mensenfiguren etc.Verder bewijzen recente vondsten dat de laatste bewoning uit de Romeinse tijd dateerde. De meeste studenten refereren aan deze grot als de “Dikteon Andron” oftewel de grot waar, volgens de overlevering, Rea het leven schonk aan Zeus.  De mythe verhaalt verder van een vrouwtjesgeit Amalthea (volgens de legende eigenlijk een nimf) die Zeus grootbracht terwijl Kourites het babygehuil trachtte te verbergen door het geluid te overstemmen met wapengekletter en wilde dansen. Andere legendes spreken van een opvoeding door bijen, duiven of zelfs door een vrouwtjesvarken. Volgens een andere overlevering was Dikteon Andron de plek waar Zeus, Europa heen sleepte nadat hij haar bij Phoenicia had weggekaapt En een laatste verhaal is dat van Epimenides, de beroemde voorspeller uit het Archaïsche tijdperk, die hier zijn visioenen schijnt te hebben gehad.
In de laatste jaren van de afgelopen eeuw vonden plaatselijke bewoners wat overblijfselen uit de oudheid in de Psichrogrot en deze gebeurtenis leidde in 1886, o.l.v Joseph Chatzidakis en F. Halbherr,  tot het eerste archeologisch onderzoek. Dit was echter geen diepgravend onderzoek en werd later dan ook nog eens dunnetjes overgedaan door A. Evans in 1897 en in 1899 door J. Demargne en G. Hogarth.  Bijna alle vondsten, zowel de legale als de illegale, zijn in 1961 door J.Boardman vastgelegd en gepubliceerd. Van deze vondsten zijn de meeste in het Archeologisch Museum van Heraklion en het Ashmolean Museum van Oxford te bewonderen.Op een hoogte van  1,025 m loopt een hellend pad naar de nauwe ingang van de Psichrogrot. De grot bestaat eigenlijk uit twee delen: Ano Spileo (bovenste grot) die het meest lijkt op een rotsachtige spelonk zonder druipsteenverfraaiingen (waar bij binnenkomst aan de rechterkant een soort voorkamer is te ontwaren met een rechthoekig altaar en een geïmproviseerde stenen vloer) en Kato Spileo (onderste grot) die in een vijftal kleinere en grotere kamers is verdeeld. Hierin is een grote hal waar links achter in een kleine nis het wiegje van Zeus moet voorstellen. In het diepst van de Kato Spileo is ook een klein meertje te vinden dat wordt omgeven door imposante stalagmieten en stalactieten. Een van deze stalagmieten heeft een wat afwijkende vorm en is volgens de overlevering de “Mantel van Zeus”. In de grotere kamers van Kato Spileo zijn verschillende potscherven uit de Neolithische periode gevonden alsook Vroeg Minoische voorwerpen en Midden Minoische vondsten zoals messen, koperen gereedschap, dierenfiguurtjes, afbeeldingen, dubbele aksen etc.Deze zijn in bovenstaande musea te bezichtigen.